Het eerlijke verhaal over deze dag
Dit is de eerste keer dat ik deze dag geef.
En dat bedoel ik niet als excuus, wel uit eerlijkheid.
De afgelopen jaren gaf ik opleidingsprogramma's in en buiten bedrijven, stond ik op podia met mijn inspiratietheater Perfect Gelukkig, en werkte ik met honderden mensen die sterk zijn maar innerlijk vastlopen en regelmatig inwendig adem happen. Als trainer, coach Ć©n theatermaker ā maar altijd apart.
Op 18 juni combineer ik die werelden voor het eerst bewust in Ć©Ć©n dag. Verhalen naast oefeningen. Muziek naast reflectie en persoonlijk inzicht. Verhalen als spiegel, stilte als ruimte, het lijf eerlijker dan het hoofd.
Apart werken die delen netjes. Of die combinatie werkt als geheel ā dat ontdek ik samen met jou op 18 juni.
Dat is geen bescheidenheid. Dat is waarom ik het een founding day noem.
18 juni is de eerste keer. Bewust laagdrempelig gehouden ā omdat ik wil dat de juiste mensen erbij zijn, niet de meeste.
Als jij erbij bent, ben je er van bij het begin.
Je ligt er soms wakker van. Niet elke nacht. Maar vaak genoeg.
Die inwendige zucht. Die mentale druk. Een gesprek dat je al weken uitstelt.
De positie die niet meer past maar die je blijft innemen.
Het gevoel dat je energie weglekt zonder dat je precies kunt aanwijzen waar.
Je weet wat je moet doen. Je doet het niet. Of je doet het half. Of je doet het en het landt niet zoals je wil.
Je wordt soms cynischer dan je wil zijn. Snediger. Of juist stiller ā je trekt je terug waar je vroeger wĆ©l sprak.
Je bent niet incompetent. Integendeel. Je ziet vaak scherp wat er speelt. Je hebt de ervaring, de intelligentie, het overzicht.
En toch lijkt dat niets op te lossen.
Bovenstaande heeft niks met zwakte te maken, maar net alles met je sterkte. En dit is typisch voor sterke mensen die verantwoordelijkheid nemen. Ze gaan door en verliezen na een tijdje contact met wat ze echt nodig hebben om zichzelf te kunnen zijn. Gevolg: energieverlies, minder fijne gemoedstoestand.
Voor wie dit klinkt als thuis.
Voor mensen te midden van het leven die elke dag opnieuw sterk proberen zijn maar voelen dat er ergens iets niet meer klopt.
Die soms wel weten dƔt er iets moet veranderen - maar dat niet doen of niet weten waar te beginnen.
Die soms zelfs weten wĆ”t er moet veranderen ā en het toch uitstellen.
Die hun eigen verlangens ergens onderweg 'realistisch' hebben gemaakt en niet meer zeker weten of dat wijsheid was of angst.
Die harder werken als het schuurt. Of juist stiller worden. Hetzelfde patroon, twee strategieƫn.
Je hebt geen voorkennis nodig.
Geen voorbereiding.
Alleen de bereidheid om Ć©Ć©n dag te nemen voor jezelf.
Om eerlijk te kijken.
Deze dag is niet voor jou als je enkel zoek bent naar tips en een stappenplan. Die gaat niet over meer weten. Die gaat over eerlijk kijken naar wat je al weet maar niet doet.
Wat je concreet doet op deze dag
Je krijgt houvast. Geen zweverij.
We kijken naar hoe gedrag tot stand komt ā waarom je dingen doet waarvan je achteraf denkt: waarom deed ik dat eigenlijk?
Waarom veranderen zo moeilijk lukt ook al wil je het echt. En op welk niveau jouw echte uitdaging zit ā want de meeste mensen zoeken de oplossing op de verkeerde plek.
Dat zijn geen vage reflectievragen. Dat is onderbouwde inhoud ā concreet gemaakt aan de hand van iets uit jouw eigen leven dat je meebrengt.
Geen voorbereiding nodig. Wat er die dag in je hoofd en je lijf zit, is genoeg.
Tussendoor vertel ik. Eigen verhalen ā dingen die ik heb meegemaakt, gezien, gevoeld. Niet als illustratie maar als spiegel. Op het moment dat iets raakt, stoppen we even. EĆ©n vraag. Een korte oefening. Dan gaan we verder.
De omgeving is bewust anders dan een vergaderzaal.
Geen protocol. Geen naamkaartjes.
Muziek. Ruimte. Een maaltijd die de tijd neemt.
Niet om het alleen gezellig te maken.
Maar omdat je hoofd pas eerlijk kijkt als de rest even stilstaat.
Je gaat naar huis met meer dan een gevoel.
Met iets dat je kunt benoemen. Iets dat je de week erna kunt gebruiken.
Waarom een dag en geen gesprek?
Omdat wat jij ervaart niet opgelost kan worden met nog een analyse.
Je hebt al honderd keer nagedacht over wat er moet veranderen, dat het anders moet. Het probleem is niet dat je dat niet weet. Het probleem is het patroon dat je ervan weerhoudt om te handelen.
Dat patroon verander je niet met een boek, een podcast of een goed gesprek. Niet omdat die dingen waardeloos zijn ā maar omdat de taal die jou hier heeft gebracht niet de taal is die je hier weg krijgt.
Je bent gewaardeerd en sterk geworden door je doorzettingsvermogen.
Kennis is niet je uitdaging.
Kennis alleen brengt je hier niet verder.
Dit vraagt iets anders.
Wie je die dag voor je ziet
Ik ben Jeroen De Brabander. Ik werkte meer dan 20 jaar in het bedrijfsleven in verschillende leidinggevende rollen, steeds met sterke, gewaardeerde, capabele mensen. Ik zag dat velen onder hen na een tijd innerlijk vastlopen op het werk of privƩ. Nochtans deden ze dagelijks zo hun best.
Dat herkennen ā en in beweging brengen ā is de kern geworden van wat ik doe. Als coach, als trainer, en als theatermaker.
Dat laatste verrast soms. Maar theater leerde me iets wat geen opleiding me heeft bijgebracht: hoe snel mensen zien wanneer iemand een rol speelt die niet de zijne is. Op het podium. En daarbuiten.
De voorbije jaren stond ik op podia in Vlaanderen met mijn inspiratietheater Perfect Gelukkig ā over de kloof tussen hoe het eruitziet en hoe het voelt. Dat verhaal raakte iets wat analyses en gesprekken niet raakten.
Dat is wat ik op 18 juni meeneem. Niet als voorstelling. Als begeleide dag van herkenning en groei.
Van vonk naar vuur
Mocht het een kennisprobleem zijn, dan had je het toch al lang opgelost, niet?
Hoe het voelt als het wel klopt?
Niet elke avond in de auto met de radio uit en het gevoel dat je de dag niet kunt benoemen.
Maar 's avonds thuiskomen en weten wat je die dag hebt gekozen.
Niet wat je hebt gereageerd. Niet wat van je werd verwacht.
Wat van jou was.
Dat is niet naĆÆef. En het begint niet met een groot besluit. Het begint met iets zien dat je daarvoor niet kon zien.
Wat er na deze dag anders is?
Helderheid over waar je energie lekt ā concreet, niet vaag.
Inzicht in het patroon dat je vasthoudt. Niet als theorie. Als herkenning in een situatie uit jouw eigen leven.
Een eerste stap die klein genoeg is om morgen te zetten ā en groot genoeg om het verschil te voelen.
Het besef dat je niet de enige bent. Andere capabele, verantwoordelijke mensen zitten met exact hetzelfde. Dat normaliseert. Dat geeft moed.
En iets dat je niet meer kunt negeren. Dat is geen actieplan. Dat is beter.
Waarom ā¬49?
Niet omdat de dag minder waard is.
Omdat dit de eerste editie is en ik wil dat de juiste mensen erbij zijn ā niet de meeste.
Wie komt, geeft me feedback.
Wie komt, is bij het begin van iets nieuws.
Volgende edities kosten meer. Dat is eerlijk om te zeggen.
Kleine groep.
Geen protocol.
Van vonk naar vuur
